Davetiyeler, ufak hediyeler
Aralık 15th, 2005
Basit, daha doğrusu sade şeylerden hoşlanırım. Gösterişlileri sevmem. Yazının devamını okumadan size aslında çok da el işleri konusunda becerikli, yaratıcı olmadığımı söylemek istiyorum. Bu konuda kendimi çok iyi biliyorum çünkü! Sizlerle düğünümüz için yapılan bir kaç şeyden, davetiye ve ufak hediyelerimizden bahsetmek istiyorum bugün de.
Düğün davetiyesi için bu sade, zarif arayışım beni biraz yordu. Çok yer gezinmedim ama gördüğüm kadarıyla heryerde birbirine benzer, üstü çok kalabalık davetiyeler vardı. Hiçbiri de “benim davetiyem bu olsun” dedirttiremedi bana. Galiba ne istediğimi bildiğimden bu duruma düştüm; altta davetiye kartı, üzerinde hafif desenli yağlı kağıt (tirşe) olsun istiyordum. Bu iki kağıdı nasıl birleştirebilrim bilmiyordum ama hiç olmazsa kurdeleyle tutturabilirim dedim.
Bir süre arandıktan sonra aradığım gibi, üzerinde azıcık renk olan, şeffaf yağlı kağıdı buldum. Gayet sadeydi. Sonra da tek kart şeklindeki davetiyelerimi de buradaki büyük mağazalar zincirinden biri olan Target’ta buldum. O da tam istediğim gibi hem sade hem de bulduğum şeffaf kağıtla uyumluydu. Nasıl birleştireceğim sorusunu bu konuda çok becerikli olan arkadaşım Kim’e danıştım, bir çok fikir verdi ama ben sonunda kolayına kaçıp kenarı telli kurdelelerden almaya, onlarla birleştirmeye karar verdim.
Gerisi kolaydı ama zaman aldı. Öncelikle evdeki yazıcıdan davetiyelerin çıktılarını aldım. Bu kolay gibi duran iş aslında font seçme, ne yazacağını düşünme vs gibi konulardan dolayı bir kaç güne yayıldı! Daha sonra şeffaf kağıdı, kartın ebadından 2.5cm kadar kısa kestim ki gümüş rengi kenarlar görülebilsin. Sonra bu iki kağıdı üstüste tutup yandan delik açtım. Kurdeleyi de 30cm kadar uzunlukta kesip iki ucunu da üstteki deliklerden aşagıya geçirip, arkada kendi üzerlerinde çevirip sonra da diğer delikten yukarı çıkartarak bağlamış oldum. Böylece davetiyelerimizden biri bitti! Sonra da geri kalan bilmem kaç taneyi yaptım. Teker teker…
Neyse ki Türkiye’de anneciğim bu işleri halletti ve sonuçta fikir aynı, görüntü biraz farklı, üzerlerinde lale resmi olan davetiyelerimizi bastırdı. |
 Buradaki yakın arkadaşlarımdan Wynter, adetleri olan, gelin için verilen partiden benim için vermek istediğini söyledi. Pek istemedim ama düğünümüz burada olmayacağından, buradaki arkadaşlarımızla bir araya gelmek de istiyordum, sonunda karar verdik ve yapıverdik. Her gelene de bizim nikah şekerivari ufak bir hediyecik vermek istediğim için ne yapsam diye düşünürken mevsim yüzünden (kasım başıydı) lale soğanları hediye etmeyi düşündüm. Bu sefer kolaya kaçıp hazır yapılmış beyaz keseleri alıp herbirinin içine lale soğanları ve nasıl ekileceklerini anlatan ufak bir not koyup üstlerindeki ipleri çekerek hediyelerimizi hazırladım. Benim bu partimden bir gün önce de hamile olan Wynter’ın bebeği için başka bir partimiz vardı. Yanda da onun bizlere verdiği, içlerine çok şık çay poşetlerini koyduğu kutucukların fotoğrafı var. |
Ve son olarak düğünümüzde dağıttığımız, annemin fikri ve çabalarıyla yapılan ufak lavanta kesecikleri. Çok zevkli ambalaj malzemeleri hazırlayan bir aile dostumuz Nükhet ablanın dükkanından teslim almaya gittiğimde tam da hayal ettiğim gibi yaptığını görünce çok sevinmiştim. Harika kokuyorlar!
|
|
16 Aralık 2005, 12:59 am
Her biri ayrı ayrı güzel ve zarif.; senin gibi. En çok da lale soğanı fikrinden hoşlandım ve not ettim bir yere.
16 Aralık 2005, 2:36 am
bence de çok zarif ve güzel olmus hepsi fethiye’cigim.
eh senden de bunu beklerdim zaten.
tüm konuklar bayilmistir eminim! e peki ne yediniz ne içtiniz dügünde??
16 Aralık 2005, 3:52 am
Her şeyi çok ince düşünmüşsün Fethiye. Bir lale hayranı olarak lale soğanı verme fikrine bayıldım… Lavanta kesecikleri de çok zarifler. Ellerinize sağlık.
16 Aralık 2005, 7:33 am
merhaba fethiye.Hayırlı olsun.bir ömür boyu mutluluklar.Nikah şekerlerini çok beğendim.
Şu aralar benim de ilgi alanım olan şeylerden bahsetmişin
Bizim nikah şekerlerimizi görümcem ve eşi yapıyor.Süslü Lavanta kesecikleri hazırlıyorlar.Davetiyeleri de ben hallaedicem ama vakit bulabilirsem tabi.Ve çok az kaldı.Günlerim telaşla geçiyor.
16 Aralık 2005, 8:29 am
Congratulation, Fethiye! Wishing you a happy married life.
Everything looks so pretty, Fethiye.
Now I know how you got the slow cooker? :) Is it a wedding gift?:)
16 Aralık 2005, 11:04 am
Burcu, Tijen ve Tuhfe; cok tesekkur ederim guzel yorumlariniz icin. Biraz yordu bazilari ama degdi bence. El/ev yapimi gibisi yok, insan kendinden veriyor, daha da degerleniyor.
Arzu, sagol canim. Sizinki de yaklasiyor, simdiden yine tebrik ederim. Yalniz, davetiyeler icin biraz gec kalmadiniz mi? Ben mi yanlis hatirliyorum vaktini?
Indira; thanks for your nice wishes and comment. And yes, it was a wedding gift :)
17 Aralık 2005, 8:05 am
Sevgili Fethiye,
omur boyu mutlu ol, sevdiginle elele. Hersey cok zevkli.
18 Aralık 2005, 1:42 pm
Fethiyecimmmmm..
evleniyorsun …hadi bakalım hayırlısı…damat amerikalımı? Benim kızım da ağustosta evlendi albany ny.de oturuyorlar..iki dügün yaptık..biri albany biride istanbulda..dügünde ayrıca evil eyes dağıtabilirsin fikir..lavanta keselerinin içinde evil eyes koy..enteresan olur..daha başka fikir istersen yazarım..öpüyorum seni
19 Aralık 2005, 10:45 am
Devrim cok sagol!
Aynur abla; evlendik bile. :) 26 Kasim’daydi dugunumuz. Nazar boncugu dagitmak iyi fikirmis, belki o keselerin uzerindeki boncuklar yerine iyi olabilirdi! Sagolun ama, baska arkadaslar eminim ki yararlanacaklardir fikirlerden.