Basit, daha doğrusu sade şeylerden hoşlanırım. Gösterişlileri sevmem. Yazının devamını okumadan size aslında çok da el işleri konusunda becerikli, yaratıcı olmadığımı söylemek istiyorum. Bu konuda kendimi çok iyi biliyorum çünkü! Sizlerle düğünümüz için yapılan bir kaç şeyden, davetiye ve ufak hediyelerimizden bahsetmek istiyorum bugün de.

Düğün davetiyesi için bu sade, zarif arayışım beni biraz yordu. Çok yer gezinmedim ama gördüğüm kadarıyla heryerde birbirine benzer, üstü çok kalabalık davetiyeler vardı. Hiçbiri de “benim davetiyem bu olsun” dedirttiremedi bana. Galiba ne istediğimi bildiğimden bu duruma düştüm; altta davetiye kartı, üzerinde hafif desenli yağlı kağıt (tirşe) olsun istiyordum. Bu iki kağıdı nasıl birleştirebilrim bilmiyordum ama hiç olmazsa kurdeleyle tutturabilirim dedim.

Bir süre arandıktan sonra aradığım gibi, üzerinde azıcık renk olan, şeffaf yağlı kağıdı buldum. Gayet sadeydi. Sonra da tek kart şeklindeki davetiyelerimi de buradaki büyük mağazalar zincirinden biri olan Target’ta buldum. O da tam istediğim gibi hem sade hem de bulduğum şeffaf kağıtla uyumluydu. Nasıl birleştireceğim sorusunu bu konuda çok becerikli olan arkadaşım Kim’e danıştım, bir çok fikir verdi ama ben sonunda kolayına kaçıp kenarı telli kurdelelerden almaya, onlarla birleştirmeye karar verdim.

Gerisi kolaydı ama zaman aldı. Öncelikle evdeki yazıcıdan davetiyelerin çıktılarını aldım. Bu kolay gibi duran iş aslında font seçme, ne yazacağını düşünme vs gibi konulardan dolayı bir kaç güne yayıldı! Daha sonra şeffaf kağıdı, kartın ebadından 2.5cm kadar kısa kestim ki gümüş rengi kenarlar görülebilsin. Sonra bu iki kağıdı üstüste tutup yandan delik açtım. Kurdeleyi de 30cm kadar uzunlukta kesip iki ucunu da üstteki deliklerden aşagıya geçirip, arkada kendi üzerlerinde çevirip sonra da diğer delikten yukarı çıkartarak bağlamış oldum. Böylece davetiyelerimizden biri bitti! Sonra da geri kalan bilmem kaç taneyi yaptım. Teker teker…

Neyse ki Türkiye’de anneciğim bu işleri halletti ve sonuçta fikir aynı, görüntü biraz farklı, üzerlerinde lale resmi olan davetiyelerimizi bastırdı.

Buradaki yakın arkadaşlarımdan Wynter, adetleri olan, gelin için verilen partiden benim için vermek istediğini söyledi. Pek istemedim ama düğünümüz burada olmayacağından, buradaki arkadaşlarımızla bir araya gelmek de istiyordum, sonunda karar verdik ve yapıverdik. Her gelene de bizim nikah şekerivari ufak bir hediyecik vermek istediğim için ne yapsam diye düşünürken mevsim yüzünden (kasım başıydı) lale soğanları hediye etmeyi düşündüm. Bu sefer kolaya kaçıp hazır yapılmış beyaz keseleri alıp herbirinin içine lale soğanları ve nasıl ekileceklerini anlatan ufak bir not koyup üstlerindeki ipleri çekerek hediyelerimizi hazırladım. Benim bu partimden bir gün önce de hamile olan Wynter’ın bebeği için başka bir partimiz vardı. Yanda da onun bizlere verdiği, içlerine çok şık çay poşetlerini koyduğu kutucukların fotoğrafı var.

Ve son olarak düğünümüzde dağıttığımız, annemin fikri ve çabalarıyla yapılan ufak lavanta kesecikleri. Çok zevkli ambalaj malzemeleri hazırlayan bir aile dostumuz Nükhet ablanın dükkanından teslim almaya gittiğimde tam da hayal ettiğim gibi yaptığını görünce çok sevinmiştim. Harika kokuyorlar!

Uzunca bir süre evde kimse olmayacağı için yavaştan buzdolabını boşaltmaya, onları değerlendirmeye başlamıştım. Koca bir kAse yoğurdumu heba etmemek için, süzülmüş haliyle daha çabuk tüketilir diye düşünerek cuma günü sabah işe gitmeden önce yoğurt keseme döküp süzme işlemini başlattım. O akşam buzdolabına kaldırdım ama halA süzülmeye devam ediyordu. Cumartesi akşamı komşularımızı yemeğe davet etmeye karar verince süzülmüş bu yoğurdumu kullanıp kek yapmaya karar verdim. Daha önceden bir çok kere kullandığım bir peynirli kek tarifinde krem peynir yerine süzme yoğurdu kullanarak. Sonuç mu? Peynirli kekleri yerken her dilimde “aman yarabbim, ben şimdi o krem peynir kalıbının kaçta kaçını yedim acaba?” diye düşünmeden edemeyen, çok tatlı düşkünü olmayan ben bile 2 dilim yedim. Siz de bu tarifle denerseniz artık kararı siz verin.

Peynirli kekleri fırından çıkardığınızda halA pişmemiş hissi verebilir; ortası halA az pişmiş yumurta gibidir ve kek soğudukça sertleşmesi beklenir. Eğer çimento dökülen bir ortamda bulunduysanız bu kuruma işlemi sırasında dikkatli olmanız gerektiği, aksi halde çatlaklar oluşabileceğini duymuş, yaşamışsınızdır. Aynen bu keklerde de aynı sorun var ama çimentodaki gibi arada bir ıslatarak değil, keki yavaş soğutarak çatlakların oluşmasına engel olabilirsiniz. Bazısı keki fırının içinde bırakıp fırın kapağını açık tutarak yavaşça soğumasını tavsiye eder ama ben fırını bir kere yakınca bir kaç şey yaptığım için bu lüksüm pek olmuyor.

Kekimin üzerine büyük salata kAselerimden birini fanus gibi kapatarak çatlakların oluşmasını engellemeye çalışıyorum. Eğer siz de böyle bir yol izlemek isterseniz dikkatli olun o üzerine kapatacağınız kAse, kek kalıbınıza oturmasın, aralarında boşluk kalsın. Böylece oluşan su damlacıkları kekinizin üzerine geri düşüp de keki mahvetmesin.

Mine ve Figen‘in zebra keklerine benzer yapmaya karar vererek aşağıda vereceğim tarifi uyguladım. Çok dikkatli bir şekilde sade ve çikolatalıları sırayla koyuyordum ki sonuna gelince çikolatalının olduğu kAse elimden kaydı ve kek kalıbının üzerine düşüverdi! Neyse ki diğer keklerden daha koyu bir kıvamı olduğu için kAse dibe batmadı, şekiller çok bozulmadı gibi. Ama kesinlikle onların kekleri kadar gösterişli de olmadı.

Tarifin orijinali Better Homes and Gardens’ın “New Cook Book” kitabından, ben elbette değişiklik yapmadan duramadım ama bu seferki değişiklikler çok değil:

Gerekenler:
12 - 16 servislik

Tabanı için:

1. 1 3/4 bardak ince çekilmiş burçak cinsi bir bisküvi
2. 1/4 bardak ince çekilmiş ceviz
3. 1/2 tatlı kaşığı tarçın
4. 1/2 bardak erimiş tereyağ

Kek için:

1. 700 gr süzülmüş (tuzsuz) yoğurt (eminim ki 750gr bile koysanız dünyanın sonu gelmez :))
2. 1 bardak şeker
3. 2 yemek kaşığı un
4. 1 paket vanilya (ya da tatlı kaşığı vanilya özü)
5. 1/2 tatlı kaşığı limon kabuğu rendesi (sadece sarı kısımlarını almaya özen gösterin)
6. 2 yumurta
7. 1/4 bardak süt
8. 1 tatlı kaşığı limon suyu
9. 1/4 bardak kadar cikolata parçacıkları, eritilmiş

Yapımı:

1. Taban malzemelerini karıştırıp 20cm çapındaki kelepçeli kalıbınızın tabanına ve kenarlarından 3 - 4 cm çıkacak şekilde bir bardağın dibiyle bastırarak iyice yerleştirin
2. Içini yapmak için süzme yoğurdu, şekeri, unu, vanilyayı, limon kabuğu rendesini ve limon suyunu iyice karıştırın. Karıştırıcı yavaş devirdeyken yumurtaları da ekleyip yoğun bir karışım yapın. Sütü de ekleyip iyice karıştırın
3. Kek karışımını iki kaseye ayırıp, yarısına erimiş çikolata parçacıklarını da karıştırın
4. Sırasıyla çikolatalı ve çikolatasız karışımdan, birer fincan kek tabanının üzerine dökün (ben iki ayrı fincan kullandım ki renkler birbirine karışmasın)
5. 190C fırında 45 - 50 dk kadar pişirin, ortası neredeyse sertleşmeye başlamışken fırından çıkartın ve bir şekilde yavaşça soğumasını sağlayın (benim yöntemden yukarıda bahsettim.) 15dk kadar sonra bir bıçak yardımıyla kenarlarını kalıptan ayırın, 30dk kadar sonra da kalıptan çıkartın. En az 4 saat buzdolabında soğuttuktan sonra servis yapın

Afiyet olsun!

Aşağıdaki fotoğraf orijinal tarifteki gibi krem peynir kullanılarak yapılıp mermer görüntüsü verilmiş hali.