Amonyaklı Pasta
Ocak 24th, 2006
10+ sene önceydi bu pastayı, Mersinde bir aile dostunun evinde yemiş, evde yapıldığına inanamayıp hemen tarifini istemiştim. Adını söylediğinde inanamamıştım ama malzemeleri sıralarken de amonyaktan bahsedince iş değişti tabii. Amonyak deyince temizlikte, arınmada kullanılan amonyak değil tabii bahsedilen. Hamur işlerinde kullanılan bir çeşidi ve toz halinde satılıyor. Ne yazık ki aynen bu da kötü kötü kokuyor ve pişirirken fırının kapağını açarken dikkatli olmanızı şiddetle tavsiye ederim. Gözlerinizin yanması işten bile değil.
Amonyak, bu pastanın bisküvisini çok özel yapıyor; kıtır kıtır demek istiyorum ama tam da değil. Kabarmasını sağlıyor ama çok değil. İskandinav ülkelerinde çok kullanılırmış, bir çok kurabiyeleri varmış amonyakla yapılan.
Peki nerden bulacaksınız bu toz şeklinde olan, pastacıların kullandığı amonyağı? Türkiyedekilere aktarlara bakmalarını tavsiye edeceğim. Ben Mersin’de büyükçe bir aktardan almıştım. Amerika “Baker’s Ammonia” diye satılıyor ve belki büyük bir markette ama kesinlikle internette bulabilirsiniz.
Tarifi bir kaç defa yaptım şimdiye kadar ama herseferinde “bir dahaki sefere yarı ölçü yap, 3 kat olsun” diyorum kendi kendime, sonra da tadını yine çok beğenip bir sonraki sefere bu söylediklerimi unutuyorum belli ki. 6 katlı bir pastanız oluyor, kremasını da sürmek benim için hiçbir zaman çok kolay olmadı. Koyu bir krema değil; puding kıvamında olduğu için sertleşmiyor. Hatta bu son yapışımda dilimleyip servis yapacağımda dilimler 6 katlı durmadı nerdeyse ve böylece herkes 3 katlı yedi. :)
Yazın yapılırsa katların arasında ince dilimlenmiş çilek yakışıyor. Nedense başka bir meyve düşünemiyorum — belki çileğin yumuşaklığından, belki renklerin kontrastlığındandır. Kimbilir. Meyvesiz hali de çok leziz, tavsiye ederim.
Malzemeler:
- 2 yumurta
- 1 çay bardağı süt (çay bardağı = 1/2 cup)
- 1 çay bardağı erimiş tereyağ
- 1 çay bardağı şeker
- 1 yemek kaşığı toz pastacı amonyağı
- açılacak kıvamı tutturacak kadar un (yine ölçmeyi unuttum!)
Kreması:
- 2 yumurta
- 125gr tereyağ
- 1.5 lt süt
- 2 su bardağı şeker
- 1 paket vanilya
- 2 tepeleme kaşık nişasta
- 2 kaşık un
(bu ölçülerle 1.5 bardak fazladan kremanız oluyor)
- Öncelikle kremayı yapın, katları yaparken ve pişirirken soğusun. Tereyağ dışındaki bütün malzemeleri muhallebi kıvamına gelene kadar karıştırarak pişirin. Kıvamı tutturunca tereyağını da ekleyip iyice karıştırıp erimesini sağlayın. Koyun kenara ve soğumasını bekleyin
- Katmanların malzemelerini sertçe bir hamur olana kadar un ekleyerek iyice yoğurun. 6 parçaya ayırın (mutfak terazisi kullanmanızı tavsiye ederim) ve herbirini yuvarlak bir şekilde, bıçak sırtı kalınlığında açın. 10 dk kadar dinlendirin. Fırın tepsinize yağlı kağıt kaplı olduğu halde bu yuvarlak hamurları teker teker (ya da tepsiniz büyükse çifter çifter) 170C fırında, üzerleri hafif kızarana kadar pişirin
- Fırından çıkan katları tel üzerinde soğutun
- Katlardan bir parçasını bir tabağa koyun, üzerine kremasından sürün. Krema üzerine bir başka parçayı da koyun ve böylece bütün parçaları, aralarına krema sürerek bitirin. Pastanın kenarlarını da krema ile kaplayın ve dolapta soğuttuktan sonra servis yapın
Afiyet olsun!
25 Ocak 2006, 8:45 am
aa ne guzel gorunuyor, bende hep okumusumdur bu tarifi ama hic denemedim, simdi sen yapmissin, banada cesaret geldi, hafta sonu deneyim, heveslendim.
cok hos duruyor, bakalim ben 6 kati durdurabilecekmiyim,
pasta konusunda pek yetenekli degilim :))
eline saglik.
25 Ocak 2006, 8:53 pm
Harikasin canim ya… ben de bir sonraki rejime ara veris gunumde bu pastayi, kakaolu kremayla ve de piramit pasta seklinde denesem gibi hayallerle kendi kendimin agzini sulandirmaktaydim. simdi senden aldigim heyecanla daha da bi heyecanlandim. ellerine saglik.
26 Ocak 2006, 3:14 am
Fethiye’cigim, ellerine saglik canim. Yiyenlere afiyet olsun.
Bizde her torun icin, her yil yapilan dogumgünü pastasidir bu. Su büyük, yuvarlak alüminyum firin tepsilerini bilir misin? O tepsilerin icinde pisirilir, üzerine de azicik kakaolu krema ile kareler yaparlardi. Bu pasta bir gün durunca, tadi iyice güzel olurdu. Ay nasil severdik, nasil severdik, anlatamam. Cünkü evde yapilan tek pastaydi :)))
26 Ocak 2006, 4:23 am
merhaba.ben bır goçmen kızıyım.bu benım çocuklugumdan berı yapılan bır pastadır.ANNEM BUNUN HER KATINA DOVULMUŞ CEVIZ KOYAR.HARIKA BIR TAD ALIR. BAZEN DE KRMASINI RENKLI NIŞASTA ILE YAPAR /MESELA ÇILEKLI7o zaman arasına çılek konurtek bır katına .ötekı katlarına yıne cevız. deneyınarkadaşlar.aldanmıyacaksınız.Amonyak sodasına gelınce buyuk marketlerde var.
26 Ocak 2006, 5:09 pm
Bayanlar, ozellikle Zeynep ve Sheker, onceden su amonyagi alip da dolabinizin bir kosesine koyun derim :) En azindan Amerikada ha deyince bulunmuyor.
Mine, o tepsileri bilmem mi! Sonunda bir setini aldim geldim son gidisimde. Cocukken sizin pastaniz buydu demek ki, bizde de bir seftalili vardi!
Hatice, galiba bu pastayi gocmenler cok yapiyor, haklisin. Senin anlattigin sekliyle de ne kadar guzel oluyordur kimbilir. Denemek uzere notlarimi aldim!
Bir de, madem bu pastayi yapmissiniz, yemissiniz. Acaba kullanilan kremanin yogunlugu nasildi? Benim aldigim olculerde mi bir hata var acaba, yoksa bende mi hata :) Bunu da bir halledebilirsem hic cekinmeden her dk yapabilirim bu pastayi.
26 Ocak 2006, 8:24 pm
Fethiyecim, ben bizim mutfak alisverisimizi yaptigimiz markette bulup hemen almistim, aylar oluyor. cesaret edemiyordum bir turlu sadece:)) artik yaparim ama. sana bir sorum var. her bir yuvarlagi bicak sirti inceliginde acin demissin. sonradan bayag bir kabariyor mu yani bu arkadaslar?
26 Ocak 2006, 9:39 pm
oooh, sheker hazir bu pastaya! :) BIcak sirti dedim ama belki de bir yemek tabagi genisliginde demem daha dogru olabilirdi. Kabariyorlar ama oyle pita gibi kabarmasini bekleme. Gerci kabartma tozu da kullanilabilir bu tarifte ama o zaman bu kadar “crisp” olmuyor. Rejimi bozma ama olur mu?
27 Ocak 2006, 3:25 am
Fethiye’cigim, amonyakin hamurlarda özelligi suymus: Hamuru yukari degil, yanlara dogru kabartip genisletiyormus. O yüzden kabartma tozu kullanarak ayni sonuca ulasmak mümkün olmayabilir.
Kremanin tarifine de baktim, bizimkinin ölcüleri biraz daha farkliymis. (1 kg. süte, 1 kilo seker koyuyorlarmis meger. Yani seninkinden neredeyse 2,5 kat daha tatli oluyor galiba)
Pastanin en üst katmani daha ince ve dümdüz oluyordu. Yani muhallebiyi döktüklerinde kendi kendine yayilip, düzlesen bir kivami vardi.
27 Ocak 2006, 11:37 am
ben çok kez yedim ve çok beğendim ama kendim hiç denemedim. Artık bir deneyelim di mi?
27 Ocak 2006, 11:53 am
Mine’cigim benim yazdigim olculerle bile bana tatli geldi, sizinki bayagi bir tatli oluyordur!! Benim doktugumde de kendi kendine yayilan bir kivami oluyor; aynen bu sebeptendir ki katlar durmuyor, pizza kulesi misali oluyorlar cok dikkat etmezsen :) Diyorum ya belki sorun bendedir :)
Hulya, deneyin yanilmazsiniz. Cidden cok kolay yapimi!
28 Ocak 2006, 6:40 am
Simdi hatirladim. Benim annemde yapardi bu pastadan. Ne de olsa gocmen :)) Ya dogumgununde ya da yilbasi pastasi olurdu boyle kat kat. Ben bir anneme sorayim bu pastayi bakalim ne diyecek.
31 Ocak 2006, 1:14 am
Fethiyecigim, birsey diyeyim mi, ben bu pastayi bir oturusta yerim….cok canim cekti! bu aralar tatliya fena as eriyorum ama sonra kilo alirim filan, ufff vallahi yerim bir oturusta..bunu bir tek sana itiraf ediyorum :) ellerine saglik!
1 Şubat 2006, 3:23 am
Benim de ortaokul ve lise yıllarında sıkça yaptığım tek pastadır; öyle kolay yani. Tarifi annemlerde kaldı krema ölçülerini veremiyorum, ama kreması çok yoğun değildi..herkese tavsiye ederim, bu kadar hafif pasta yememişsinizdir. Ellerine sağlık Fethiye..
1 Şubat 2006, 9:18 am
Yasemin, evet o kadar kolay haklisin! :) kremasinin yogunlugunu teyit ettigin icin tesekkurler; acaba tarifi mi yanlis aldim diye dusundugum oluyordu.
1 Şubat 2006, 3:38 pm
elinize saglik, cok guzel gorunuyor
3 Şubat 2006, 12:48 am
Ne kadar sade ve güzel duran bir pasta bu Fethiye’cim. Yani bir nebze pastacılık kabiliyetim olsaydı girip yapmaz mıydım be bunu? Ellerine sağlık.
3 Şubat 2006, 12:49 am
“be” değil, BEN…
4 Şubat 2006, 9:24 am
Arkadasim harika bir pasta oldu inan ki. Cikolatali yaptim. Aralara ve de en ustune sus olarak da yine senin tarifin olan portakal receli (turunc bulamadim) dilimleri yerlestirdim (Bu arada bunca zaman portakal kabuklarimizi atmisiz, yaziiik cok yaziiik diye hayiflandim). Neeeefffiiiisss!!! Yalnizca ben unu biraz fazla kacirmisim sanirim. Bayag sert oldular. Pasta haline geldikten sonra kesilememe olasiliklarini gozonunde bulundurarak ustlerini ve tabanlarini kaynar su, seker, portakal kabugu karisimiyla islattim. Tarif icin cooook tesekkurler tekrar.
4 Şubat 2006, 9:41 pm
Teşekkürler Mualla hanım.
Oya abla, inan ki çok kolay bunu yapmak. O bahsettiğiniz kabiliyet bende de yok ne yazık ki!
Sheker’ciğim, demek portakal reçeli de yaptın. Harikasın. Un meselesi her tarifte sorun olabiliyor ama sen ne güzel üstesinden gelmişsin işin! Eline sağlık.
24 Kasım 2006, 1:25 pm
selam bu pasta bizim de doğum günü pastamızdı.çilekli atlet külotumuzla hepimizi sırayla masaya oturtup (sandalyeye değil masaya) sadece pastanın üzerindeki mum sayılarını değiştirerek fotoğrafımızı çekmişler birde. sonradan annem yapmaz oldu bu pastayı ama hala tadı damağımda. kremasını kakaolu yapardı ve akışkan bir kremaydı diye hatırlıyorum. o günleri tekrar yaşattığınız için teşekkür ederim.