Bu ülkeye gelmeden somonu tütsülenmişi haricinde yememiştim. Şimdilerde ise somon ve tuna dışında balık istemez oldum nerdeyse. Herhalde kılçıklarının kalınlığı, etli oluşları bu seçimimde bayağı bir etkili ve yaşadığım yerde somon bulmak çok kolay. Kendinden yağlı olan somonu neredeyse ne şekilde pişirirseniz pişirin pişman olmayacak sonuçlar alacaksınızdır eminim. Bu tarifi eşimin bir arkadaşından aldığımızdan beri başka türlü hazırlamadım diyebilirim.

Malzemelerin çoğunun Uzakdoğu kökenli olmasından dolayı tarif bu ismi almış olmalı. Birçok kere yaptım ama tarifte yaptığım tek değişiklik yumurta sarısını bazen kullanmamak oldu. Eğer sizler de Uzakdoğu yiyecek malzemeleri satan dükkanlara ulaşabiliyorsanız kesinlikle tavsiye ederim. Aşağıda bahsedeceğim malzemelere erişim imkanınız yoksa yerine ne kullanılabilir bilemiyorum :(

Ana malzeme miso paste, soya fasulyesinden yapılmış bir çeşit ezme sos. Çok tuzlu ama balıkla birleşince rahatsız etmiyor ve hatta balığın yağını içinde tutup kurutmadan pişirebilmenizi sağlıyor. Soya sosunu artık hepimiz biliyoruz. Adı geçen diğer yabancı malzeme ise sake; Japonların mayalı bir çeşit alkollü içeceği. Bira ya da şarap değil, kendi başına bir içecek sınıfı yaratıyor sake.

Gerekenler:

• 1/2 bardak kırmızı miso ezmesi
• 1 yumurta sarısı, iyice çırpılmış
• 6 yemek kaşığı sake
• 3 yemek kaşığı şeker
• 1 yemek kaşığı soya sosu
• 1 kg somon file (tuna da olur demişti arkadaşımız ama hiç denemedik öylesini)
• bir kaç sap yeşil soğan

İlk beş malzemeyi iyice karıştırın, servis yapacağınız büyüklükte kestiğiniz somonlarınızın üzerine iyice sürün, kapaklı bir kaba koyup buzdolabında yarım saat -ya da 2 saate kadar- bekletin. Izgarada herbir tarafını 5 - 6 dk pişirin. Üzerine yeşil soğan parçacıkları serpiştirip servis yapın.

Bu tarifin orijinali Türkçeye yayık ayranı olarak çevrilebilen buttermilk istiyordu. Evde kefir yapalıberi buttermilk gerektiren tariflere kefir koyuyor ve sonuçtan da pek hoşnut kalıyorum. Sütten daha keskin ve çok daha asidik olduğu için kabartma tozuyla birleşince hamurun kabarışını gözlemleyebiliyorsunuz. Eğer elinizde yayık ayranı ya da kefir yoksa kesinlikle gerçek tadı yakalamak zorlaşsa da tarifin istediği miktarda süte bir miktar limon suyu sıkıp, karıştırıp 10 - 15 dk beklerseniz gerekli asit ortamını sağlamış olursunuz.

Daha önceden denediğim wafflelarda ufak waffle makinesi ile geri kalanları yaparken öncekiler üstüste konmuş beklerdi ve sonuç olarak gevrekliklerini kaybedip yumuşarlardı. Bu tariften öğrendiğim “bunu daha önce nasıl oldu da düşünemedim!” dediğim bir şey varsa o da pişmiş waffleların önceden ısıtılmış fırında, tel üzerine tek kat konularak bekletilmesiydi.

Çok uzun sürmeyen bir hazırlama ve pişirme süresi olduğu için de kesinlikle tavsiye ederim. Waffle makineniz yoksa hafif yağlanmış bir tavada orta ısıdaki ateşin üzerinde de pişirilebileceğini sanıyorum.

Bu seferki yapışımda ölçüleri yarılayarak kullandım ve tam iki kişilik oldu. Benim kullandığım ölçü ve malzemelerle:

• 1 bardak un
• 1 yemek kaşığı şeker
• 1 tatlı kaşığı kabartma tozu
• 1/2 tatlı kaşığı karbonat
• bir fiske tuz
• 1 bardak kefir
• 3 yemek kaşığı tuzsuz tereyağı, eritilip oda sıcaklığına getirilmiş
• 1 yumurta

Yapımı:

1. Fırın telini orta kata koyup 120°C (250°F) ayarlayın, waffle makinenizi ısıtın
2. Un, şeker, karbonat, kabartma tozu ve tuzu büyükçe bir kasede karıştırın
3. Kefir, erimiş tereyağ ve yumurtayı da iyice çırptıktan sonra kuru malzemelere ekleyip pütürsüz olana kadar karıştırın
4. Waffle makinenizin kullanım talimatına göre pişirin (bizimkinde yarım bardaklık karışım iyi bir ölçü oldu) ve diğerleri pişerken gevrekliğini kaybetmemesi için sıcak fırına alın. Fırında tek sıra halinde bulundurma özen gösterin
5. Yerken üzerine sevdiğiniz reçel, sosları koymayı unutmayın :)

Geçen sene sebze bahçesini düzenlerken bir yakınım “spagetti kabağı” da ekmemi önermişti. O da nedir ki dedim; piştikten sonra içi lif lif ayrılabilen bir kabak cinsiymiş ve özellikle diyettekiler ya da çölyak hastalarına, makarnaya alternatif olarak tavsiye edilirmiş.

Böylece bir fide almıştım. Yaz boyunca sıcaklarda çılgına dönen bitki herbiri en az 1kg olmak üzere toplam 6 ya da 7 tane kabak sundu bizlere. Hasat zamanı geldiğinde ben de çok hevesli bir şekilde aşağıda da anlatacağım yöntemle pişirmiş, beklediğim gibi ince ince, tel tel bir içi olmamasına üzülmüştüm. Sonradan okudum ki durdukça, içi biraz kurudukça daha da tel tel olurmuş bu kabak. Zaten sert kabuklu diğer kabaklar gibi bunun da saklama süresi bayağı bir uzun olduğu için bunca zaman kilerde bekledi kabaklar. Sonunda geçen gece yapıverdim. Üzerine sos koymadan yedik ama peynir ya da dilediğiniz makarna sosuyla da yenebilir ve o zaman eminim daha da lezzetli olur.

Amerikada yaşayanlar bu kabağı marketlerde yıl boyu bulabilirler ama Türkiye’de ya da başka bir ülkede elinize geçer mi hiç bilmiyorum. Fotoğrafta da gördüğünüz gibi uzunca yapısı var. Tadını ben seviyorum ama eşim hiç haz etmiyor; zaten pişmiş sebze sevmeyen bir kişi olduğu için bu kabağın tadıyla bir alakası yok aslında. Kendinden çok hafif tatlı ve alışması zor olmayan bir tadı olan bu kabağı pişirmek de çok kolay. Ben her ne kadar fırında pişirmeyi tercih ettiysem de mikrodalgada ya da kaynatarak da pişiriliyor.
En yukarıdaki fotoğrafta pişmiş hali var ama içinde zerre yağ olmadığı halde ne kadar da parlak görünüyor değil mi?

Enlemesine ikiye bölün ve içindeki çekirdekleri çıkartın. Kestiğiniz kısımları aşağıya gelecek bir şekilde bir tepsiye oturtun ve 175C (350F) fırında, yumuşayana kadar pişirin. Eğer mangalda uzun süren bir işiniz varsa, ortadan kesilmiş kabakların ağızlarını aluminyum folyo ile kaplayıp ızgaranın üzerine koyabilirsiniz. Pişmesi her halukarda, yukarıda belirttiğim sıcaklıkta bir fırında 30 - 40dk arasında sürüyor. Biraz soğuduktan sonra da bir çatal yardımıyla içini kazıyorsunuz ve elinizde makarna alternatifi kabak yemeğiniz.