Bu ekmeği çok dener oldum bu aralar ve sonunda yarı yarıya kepekli (tam) un kullanarak da yapabiliyorum.  Bu son denememde orijinal tarifteki un miktarının yarısını kepekli tam un (whole wheat flour) ile değiştirdim, iki kat maya ve su miktarını 1/4 bardak daha çoğaltarak bu sonucu elde ettim. Tadı çok çok iyiydi, görüntü ve kıvamı da.

Evde çavdar unu olmadığı için ekleyemedim ama sanki daha ağır bir un çeşidi olduğu için onu eklesem su miktarını daha da artırırdım diye düşünüyorum.

• 1.5 bardak un
• 1.5 bardak kepekli un
• 1/2 tatlı kaşığı kuru maya
• 1.5 tatlı kaşığı tuz
• 1.75 bardak su

ABD’dekiler için: Kullandığım esmer un Bob’s Red Mill marka 100% Stone Ground Whole Wheat Flour çeşidi idi.

İlk defa yapılan tarifler çok güvenilir kaynaktan gelmiyorsa hüsranla sonuçlanabiliyor, biliyorsunuzdur. Bazen güvenilir kaynaktan gelse bile malzeme, oda sıcaklığı vs farkından da sonuç çok farklı olabiliyor. Sebep çok. Geçen gün, yeni bir tatlı tarifi denemem pek de hoşumuza gitmedi. Kimbilir sebep neydi. Yeniyordu ama işte, öyle. Pastanelerin ay çörekleri, sonra da Betül’ün yaptıkları aklıma geldi. İçine koy koyabildiğini ama yeter ki yumuşak, suluca, bol tarçınlı olsun.

Betül çok güzel anlatmış nasıl yapılacağını, sizin de başarısız tatlı denemeleriniz olursa ona bir uğrayıverin derim. ;)

Cennet meyvesine Trabzon Hurması dendiğini öğrendiğimde neden “hurma” deniyor ki diye düşünmedim değil. Yakınımızda, bu meyvenin bir çok çeşidini yetiştiren, neredeyse bu meyveye ve tarıma kendini adamış Japon bir ailenin bahçesinden, tazecikken alıyorum çoğu zaman. Yeni tanıştığım, elma gibi sert olan cinsi daha çok bekleyebildiği için onu tercih ediyor oldum son iki senedir. Ama sulu sulu, olgun cennet meyvesine de hiçbir zaman hayır demem.

Yine aynı aile bir de kurutulmuşlarını satıyor bu meyvenin. Kurutulmuş cennet meyvelerine hoshi gaki deniyormuş Japoncada. Geçen gün gitmişken ilk defa bu kurularından da aldım ve ilk ısırıkta bu meyveye de hurma denmesinin sebebinin tesadüf olmadığını düşünmeye başladım: kuru cennet meyvesi ile hurmanın tadı o kadar benziyor ki! Hem meyve olgunlaşmadan kurutulduğu halde o burukluğundan da eser yok. Çekirdekler kurumuş, dikkatle yemek gerekiyor.

Nasıl kurutulduğuna gelince: Eylül - ekim aylarında elma gibi sertken toplanan cennet meyveleri soyuluyor, iki tanesi bir ipin ucuna baGlanIp, dengelenip asılıyor. Havanın kuruluğuna bağlı olarak 3 - 7 gün içinde etrafında bir kabuk bağlıyor. Bunu hafifçe yuvarlayarak masajlayıp içinin de yumuşamasını, kurumasını sağlıyorlar. Bu masajlama işlemi 3 - 5 güne bir, 3 - 5 hafta boyunca tekrarlanıyormuş. Sonunda yuvarlanamayacak kuruluğa geldiğinde buzlukta saklıyorlar. Buzlukta saklamalarının sebebi de bizim buraların gereğinden fazla sıcak olması diye düşünüyorum.

Çok çok emek sarfediliyor bu işlem için ama harika bir sonucu var. Mevsimi geçti denemek için, belki seneye?