Mizithrapita
Pazar, Nisan 9th, 2006
Mizithrapita her ne kadar hamur kızartılarak yapılıyorsa da hafif olduğunu iddia edebileceğim bir tatlı. Rahmetli büyük teyzemden öğrendik yapmayı ve Giritli tatlısı demem yanlış olmaz herhalde — Rumca bir isim kullanılmasına başka bir anlam veremiyorum. Mizithra, parmesana benzer bir çeşit peynir Rumca lor peyniri, pita da ekmek/pide/hamur demek yanılmıyorsam. İsminden dolayı tahmin ediyorum ki bu tatlının orijinalinde mizithra (ya da parmesan) kullanılıyor olsa gerek ama tuzlu bir peynirle nasıl olur, hiç hayal edemiyorum bile. Lorla yapıldığı için Türkçeye çevirmek istersek lorlu ekmek ya da kızartıldığını da vurgulamak istersen lorlu pişi de denebilir.
Yapımı çok kolay, tek zahmeti mayalı hamur yapmak ve ocağın başında bu ufacık ekmekçikleri yapıp kızartmak. Biri hamuru inceltip, içine malzemeyi koyup kızartır diğer kişi de kızarmışları alıp pudra şekerini elerse bu tatlıyı yapmak çok daha kolaylaşır. Yani mümkünse iki kişi girin mutfağa. :) Teyzeciğim yaparken bu şekerleme işi benimdi. Yazları kesinlikle bir kaç kere mizitrapita bir kaç kere de lokma partilerimiz olurdu. Yayladaki evin terasında geçen o günler, daha ılınmadan yenen mizitrapitalar ve lokmalar bir anı şimdi.
Bir de, ılıkken yemenizi tavsiye ederim, o zaman tadına doyulmuyor ve bir oturuşta 5 - 6 tane yerseniz hiç şaşırmam.
Gerekenler:
(12 adet için)
Hamur:
- 2 bardak un
- 1 tatlı kaşığı kuru maya
- 1 tatlı kaşığı şeker
- yaklaşık 3/4 bardak ılık su
İçi:
- 200gr lor
- 9 - 10 sap nanenin yaprakları (kuru naneyle hiç denemedik ama sanki iyi olmazmış gibi geliyor)
Üzerine:
- yarım bardak kadar pudra şekeri
Kızartmak için:
- Ayçicek ya da canola yağı
- bir kase zeytinyağı
Öncelikle un, maya ve şekeri karıştırıp ılık suyu yavaş yavaş ekleyip hamuru yoğurun. Yumuşak, ele yapışmaz bir hamur elde edince yağlanmış bir kaba koyup ılık, esintisiz bir yerde mayalanmaya bırakın.

Bu arada içini hazırlayın: nane yapraklarını incecik kıydıktan sonra lorla karıştırın. Kesinlikle naneyi az tutmayın, tadını veren nanenin tazeliği ve çokluğu.
Hamurun mayası gelince, ayçicek yağını ısıtın. Çok ufak bir hamur parçası attığınızda hemen yağın yüzeyine çıkıyorsa ısınmış, kızartmaya hazır demektir.
Elinizi zeytinyağına batırın, hamurdan cevizden biraz büyük parçacıklar alıp yağlı avcunuzda, diğer elin parmakları/avcu ile bastırarak açın. İçine bir yemek kaşığı kadar naneli lor karışımından koyup hamuru bohça yapar gibi kapatın ve yassılaştırın. Bu arada elinizi yağlarsanız bu iş daha kolay olabilir ve kesinlikle bir açık bırakmamaya çalışın. İyice ısınmış yağınızın içine bırakın, iki tarafını da kızartın.
Kızarmış ekmekçikleri yağdan alıp kağıt havlu üzerinde biraz yağından arındırıp, hala sıcakken, servis tabağına alıp üzerine pudra şekeri eleyin.
Ilıkken servis yapın.

Demin bunu ilk defa tadan eşim çok beğendiğini söyledi ki naneye ya da lorla yapılan herhangi bir şeye çok alışık değil. Ama doughnut/berliner ve her turlü tatlı, ekmek seven bir kişi olarak “bir dahaki sefere içine böğurtlen reçeli de koyalım” teklifinde bulundu! O zaman adını da reçelli pişi koymak lazım herhalde. :)
Afiyet olsun!






